PAMIĘTAJ MNIE:
1 / 2 lewo
Naztom
4
Pobierz:
Dodany: 2007-12-20
Artykuł: Naztom

Interesujący świat gry
Różnorodność misji
Przejrzyste menu i czytelne napisy
Ciekawy system walki
Zniechęcający początek
Styl i zaawansowanie językowe dialogów
Japońska stylistyka postaci
Mapa
INFORMACJE
Gatunek: RPG
Licencja: freeware
Data wydania: 2007
Pobrań: 1728
Producent: TiTek
Wymagania sprzętowe:
Brak danych
Dodatkowe opcje:
Rekordy online
Język: Polska wersja językowa Polski
INNE Z TEMATU

 

Parallel Worlds

Parallel Worlds Parallel Worlds Parallel Worlds
OCEŃ
Parallel Worlds jest grą typu Role Playing, przeznaczoną na komputery PC. Wcielamy się w postać Williego Winsord'a, mieszkańca państwa Korsania. Państwa, nad którym czuwa Opiekun. Gra pod względem fabularnym garściami czerpie z powieści George'a Orwella "Rok 1984". Postacie posługują się sztucznym językiem - nowomową. Ma on na celu ogłupienie ludności oraz wyeliminowanie nieprawomyślności przez takie przekonstruowanie języka, by niemożliwe stało się sformułowanie w myśli czegokolwiek, co godziłoby w panujący reżim i Opiekuna, zarówno poprzez mowę, jak i myśli. Na niewygodne pytanie napotkani bohaterowie niezależni często odpowiadają "wolę o tym nie myśleć" lub zbywają głównego bohatera.

 Gracz pozbawiony jest wyboru stopnia trudności zabawy. W każdej sytuacji postać jest jednak na tyle silna, aby poradzić sobie z zaistniałymi wyzwaniami. Za wyjątkiem pierwszej godziny grania. W tym czasie z ekranu wieje nudą. Nic nie zrzuca na umysł gracza bomby fabularnej, która rozpaliłaby jego zainteresowanie i dobrze rozbawiła. Moment ten nastąpi jednak później.

 Parallel Worlds oferuje rozgrywkę jednoosobową. Główny wątek fabularny jest dość liniowy. Kolejne wydarzenia są raczej przewidywalne. Istnieją jednak odstępstwa od tej reguły. W paru miejscach gracz zostaje zmuszony do dokonania wyboru. Czy to dotyczącego wykonania zadania pobocznego, czy też obrania ścieżki danej klasy wojownika. Lwią część pobocznych misji można wykonać przy okazji realizowania zadań głównych. Zagadki są proste i w dużej mierze gra prowadzi gracza za rękę, po nitce do kłębka. Jednak w pewnych chwilach nagły zwrot akcji potrafi zaskoczyć. Sądzę, że po odkryciu całości fabuły gracz z satysfakcją odejdzie od komputera.

 Gra została przewidziana na 35 godzin zabawy. W trakcie rozgrywki przyjdzie nam uprawiać seks, walczyć, wypełniać polecenia, i martwić się o przetrwanie. Na świat Parallel Worlds przypada 809 map. Zwiedzimy różnorodne lokacje. Co więcej, na mocy prawa Korsanii, które oznajmia, że niewpuszczenie kogoś za dnia do mieszkania równoznaczne jest ze spiskowaniem, możemy wejść niemal do każdego domu. Drobnym mankamentem są ukośnie położone na ekranie przejścia (jak np. schody), których całe szczęście jest niewiele. Postać zacina się na poręczy i co kilka stopni musimy korygować kierunek,w jakim porusza się bohater. A często należy się spieszyć.

 Twórcy dość silny nacisk położyli na punktualność. Panuje wręcz niemiecki porządek. Kilka minut spóźnienia może zdyskwalifikować wykonanie zadania na dany dzień. Podobnie sklepy, puby itd. otwierane są o konkretnych godzinach. W wykonaniu czynności o odpowiedniej porze pomaga nam wywoływany klawiszem "Shift" zegar. Irytująco, po każdej zmianie planszy zegar niknie z ekranu i należy go ponownie aktywować. Jedynym sposobem przyspieszenia upływu czasu jest położenie głównej postaci spać. Doprowadza to do sytuacji, gdy bohater sypia po 18 godzin na dobę. Z drugiej strony działanie pod presją wydziela adrenalinę i daje odczuć, że naszemu śmiałkowi grunt pali się pod nogami. Gra oferuje również sporą dawkę sytuacyjnego humoru i rozrywki. Przykłady pomijam celowo, aby nie zepsuć zabawy. Obejrzymy tańce go-go w Wampirze Przyjemności, będziemy strzelać z karabinu snajperskiego, rzucać czary itp.

 Na samym początku rozgrywki pominięto starcia siłowe. Dopiero po opuszczeniu miasta mamy możliwość rozwijania postaci pod kątem walki. W późniejszym etapie gry można zdecydować, kim pragnie się zostać. Do wyboru są 3 główne klasy: wojownik, mag, oraz zabójca. Bohaterowie mogą nauczyć się 265 technik walki. Posługiwać się 108 rodzajami broni. Stosować 80 akcesoriów obronnych. Wszystko to przeciwko 136 rodzajom wrogo nastawionych stworzeń.>

 Całą grę obsługujemy przy pomocy klawiatury. Postacią poruszamy się przy pomocy kursorów. Pozostałe skróty klawiaturowe wyjaśnia nota, którą znajdziemy na podłodze mieszkania głównego bohatera. O ile po naciśnięciu klawisza "d" otrzymujemy natychmiastowy dostęp do dziennika zadań, to daje się odczuć brak zdefiniowanego skrótu otwierania widoku mapy. Ciągłe zaglądanie do schowka postaci zaczyna po dłuższym czasie męczyć. Zwłaszcza, że zmuszani jesteśmy do konsultacji z mapą dość często - nazwy budynków i ulic pojawiają się na niej dopiero, gdy najedziemy na dane miejsce kursorem.

 Grafika zaskakuje dokładnością. Postacie są dość duże i wyraźne. Odniosłem wrażenie, że stylizowane na obraz bohaterów z dalekowschodnich kreskówek. W każdym razie pełzający robal wygląda jak na robala przystało. Dobrze dobrane kolory cieszą oczy i oddają charakter miejsca, w którym przebywamy. Gdy bohater się kąpie, ekran zachodzi parą. Wszystkie napisy są wyraźne i czytelne. Przejrzyste menu ułatwia wybieranie pożądanych opcji (przypomina menu z gry Final Fantasy 7). Starszych graczy może razić trywialny język dialogów. Jednak w miarę jak rozwija się fabuła o banalności zapominamy.

 Muzyka w Parallel Worlds wykonana jest na bardzo wysokim poziomie i zmienia się jak bukiet zapachów perfum. Podczas napisów wprowadzających do świata, w którym przyjdzie nam się poruszać, w nasze uszy wlewa się zmiksowane "Adagio" Samuela Barbera. W restauracji przy żwawym utworze "Uciekajmy stąd" możemy zjeść "Skromne smaki". Jedyne zastrzeżenia budzi tempo muzyki, chwilami niedostosowane do dialogów. Podczas rozmowy typu "jak zwykle nic ciekawego się nie dzieje" z głośników sączą się dynamiczne rytmy rodem z filmów akcji. Podobnie, gdy zmienia się otoczenie, możemy zostać zaskoczeni, gdy usypiające uliczne dźwięki wybuchają i następuje dynamiczna erupcja nut. Efekty dźwiękowe w grze doskonale wpasowują się w atmosferę gry i uatrakcyjniają oprawę audio.

 Do gry nie został dołączony żaden plik instrukcji, który szczegółowo omawiałby interfejs gry. Niektórzy mogą na początku poczuć się zagubieni. Graczom lubiącym Tamagotchi oraz RPG polecam Parallel Worlds ze względu na dobrze opracowany świat gry, fabułę i humor, o ile przebrniecie przez początek. Warto zagrać.

Może Ci się spodobają

Hasslevania: The Quest For Shuteye MapleStory Nethergate: Resurrection
KOMENTARZE

Wynik działania (2 + 9):

Regulamin
Gość:
Gość
+0
2012-08-24 21:54:29
Dosyć śmieszna recka i moim zdaniem pokazuje grę w złym świetle. Japońska stylistyka postaci minusem? Bez sensu... Mapka jest trochę niewygodna, ale już po którymś tam razie się pamięta gdzie co i jak, poza tym Korsania jakaś wielka nie jest. Ciężej mi się trochę było połapać w Normadis.
Gość
+0
2012-04-17 19:26:18
"Graczom lubiącym Tamagotchi" - poprawka, "graczom, dla których Tamagotchi jest za łatwe*", bo tutaj głód spada BARDZO szybko (Mogliby mi dawać 150 ORG za nie pracowanie podczas urlopu, nie mam co jeść).
"(-) Mapa" Ahaaaaaa... rozumiem, że niektórzy są zbyt głupi by spamiętać tych kilka miejsc, ale żeby aż ją zminusować?
Gość
+0
2012-01-06 10:45:19
Świetna gierka tyle, że przyda się dużo expienia ;) Życze miłej gry ;)

Jak ktoś ma jakieś problemy to może pisać na Patrykgazing@interia.pl ;)
Gość
+0
2011-08-06 22:09:17
Spoko gierka,każdy Boss się różni od poprzedniego,jak widzę dopracowany system walki rpg maker.
Korsania miała fajne questy poboczne i zawarte w gazetach natomiast Nomardis ma zaskakującą fabułę główną i są śmieszne scenki!
To jest przykład jak powinno się robić gry w rpg maker!
Gość
+0
2011-04-18 14:42:53
Kolejny hit.
NightWarrior
+0
2010-08-30 14:13:34
Gra rzeczywiście trudna,ale bez przesady.Nie lubię gier z Rpg Makera ale ta jest nadzwyczaj dobra.Nie należy zniechęcać się słabym początkiem.Tak więc polecam.
Gość
+0
2010-08-30 09:50:28
Ludzie PW jest super, a to, że nie wyszliście z Korsanii to wasz problem.. Potem jest zarąbiście. A że nie potraficie wyjść z Korsanii, a jest to koło 2 godzin gry, to już nie moja wina, że jesteście rozpieszczeni przez dzisiejsze produkcje, w której gra jest mega łatwa -.-
Gość
+0
2010-02-24 18:56:39
Pewnie nie umisz grac i dlatego ci się nie podoba. Na początku przyznam!Nudna jest,ale póżniej zaczyna się rozkręcac wszystko...
Gość
+0
2010-01-08 11:13:10
gra jestsuper
Gość
+0
2009-06-12 16:20:13
Mam dość...Gra jest męcząca... Więcej tej gry już nigdy nie odpalę..Gry mają dawać rozrywkę, a nie męczyć i wprowadzać w stan podchodzący pod depresję. Po ulicach chodzą postaci dosłownie wyjęte z bajek dla dzieci, a tematyka gry tyczy się zamkniętego państwa, w którym panuje dyktatura i żyje się ciężko inspirowane "Rokiem 1984"
Ta gra potrafi wprowadzić człowieka w depresję. Szczerze nie polecam i odradzam granie w ten tytuł. Jestem zawiedziony po tytułach tego autora, które dawały mnóstwo radości, rozrywki powstała tak dziwna/niegrywalna stosunkowo słaba gra fabularna....

1 2 3 4 5 Następna